Karlo Paržik, jedan je od najznačajnijih arhitekata koji su gradili u Sarajevu, umro je na današnji dan prije 84 godine.
Rođen 4. jula 1857. godine u češkom selu Veliš blizu grada Jičín1857. godine. U Češkoj je završio srednju građevinsku školu, a u Beču nastavio školovanje na studiju arhitekture na Akademiji likovnih umjetnosti.
U Sarajevo, u kojem će ostaviti neizbrisiv trag, došao je na proljeće 1884. godine. Usko je radio s Josipom Vancašem, jednim od najistaknutijih arhitekata koji su radili u Sarajevu, te mu pomogao na izgradnji zgrade Zemaljske vlade, današnje Predsjedništvo BiH, potom na izgradnji Katedrale srca Isusova, a zajedno su projektovali zgradu Vakufske palate.
Radio je i na dogradnji sprata na Vancaševoj zgradi Grand hotela, u javnosti poznatoj kao zgrada ispred koje se nalazi Vječna vatra. Zgrada je nakon hotela jedno vrijeme bila sjedište Zemaljske banke i Službe društvenog knjigovodstva, te sjedište Zavoda za platni promet, a danas su tu smještene Europe house i BH Pošta.
Paržik je insistirao na očuvanju starog dijela Sarajeva u izvornom obliku, te je jedan od najzaslužnijih što glavni grad Bosne i Hercegovine danas ima jasnu liniju “razdvajanja” iz periota okupacije Osmanlija (Baščaršija) i perioda okupacije Austro-Ugarske.
Njegov prvi samostalni rad bila je stambeno-poslovna zgrada Penzionog fonda, koja je smještena s lijeve strane od ulaza u sarajevsku Katedralu.
Neka od najznačajnijih njegovih djela su Šerijatska sudačka škola, današnja zgrada Fakulteta islamskih nauka, Zemaljski muzej, Crkva sv. Josipa na Marjin Dvoru, Narodno pozorište, palata Marijin dvor, Evangelističku crkvu (današnja Akademija likovnih umjetnosti), Bijela vlada (današnja zgrada Kantona Sarajevo).
Trebao je raditi na gradnji sarajevske Vijećnice, ali se ministru Benjaminu Kalaju nije svidio njegov projekat. Ipak, Oblik projekta, trougaona tlocrtna kontura, je zadržan i u realizovanom rješenju Aleksandera Witeka, a kasnije i Ćirila Ivekovića. Paržik je izgradio zgradu koja se nalazi odmah pored Vijećnice poznata kao Beledija, a u kojoj je nekad bio smješten zatvor.
Radio je još na Trgovačkoj školi, stambeno-poslovnoj zgradi nekadašnjeg gradonačelnika Esada ef. Kulovića, Srpskoj pravoslavnoj školi, Filipovićevoj kasarni (danas zgrada Ministarstva odbrane BiH), Aškenskoj sinagogi, Zemaljskoj štampariji, te brojnim stambenim, kao i na drugim objektima.
Osim u Sarajevu radio je na projektima u Banja Luci, Mostaru, Olovu, Foči…
Na njegovom grobu piše: “Čeh rodom Sarajlija izborom”.